Motto: „wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły…” z Ignacego Krasickiego…
Trzeba z uporem naprzód iść
Po fakty sięgać nowe,
A nie, w naiwny laur liść
Z uporem ścielić głowę.
My, nie wstrzymamy naszych nóg,
Rękami pomożemy,
Nawet, gdybyśmy, jak ten stóg
Wiedzieli, że znikniemy…
Cóż wypaczona demokracja,
Chwilowy tylko szał,
Zawsze rodaków przecież racja
Boś ją na serio brał!
Wstąpić do Unii było trzeba,
Obiecywali raj.
Że nie przychylą w ogóle Nieba,
Upadnie cały kraj,
Nie przewidywał nikt przezornie
Po co się głowić tak?
Musiano zrobić to potwornie,
Niczym jak zasiał mak…
Toż to detale ustrojowe,
Kto by się na tym znał?
Zawracał nikt nie będzie głowę –
Nawet, by syn się prał…?
Mamy komórki w podorędziu,
Widzimy cały świat,
Przeczytać można też w orędziu,
Uśmierca brata, brat.
Nie wiemy, po co, w jakim celu
Ten reżimowy ruch.
Bo, obok Lecha było wielu,
Praojców ponoć dwóch…?
Porozumienia byłaś mowo,
Zza Odry wrogi traf,
Już praktykował systemowo
W milionach – pif i paf…
Dzisiaj miast płacić nam za mordy,
Dmie w przyjacielski róg,
Choć przez milenium jego hordy,
Wlewały się jak wróg.
W kleszczach wschód, zachód nas mordował
Rasowo wyższy stan,
Tak podchwytliwie zapanował
Jak utajony pan…
Gawiedź nabrana dokumentnie
Przez propagandy nić,
Zaczyna płaszczyć się majętnie
Na wojnę czując wić…
Tymczasem Rosja sprawdza miarkę
Pomocnej dłoni już,
Gdy pustoszono Sicz – sielankę.
Chełm przesłał, Pakt, jak tusz…!
Widoczność jasna jest na dłoni
Spaczonej demokracji,
Za Odrą chytry, obcy płoni
Jak tej nie wierzyć racji?
Obie światowe wojny prawie
Kiedy Europa płonie,
Gdy USA się przyjrzała sprawie,
To pokój wzięła w dłonie…
Oprzeć należy interesy
Wspólną ideą walki,
I przeciąć chore dziś ekscesy
Gdy nie przekroczą miarki.
Przyjaźnie wspólnotowej treści
Pomiędzy bajki włożę
Bo, jak już „Prawda” nawet wieści
„Rurociąg” jej pomoże…
Kontroler granic tak zajadły
Udaje przyjaciela,
By psy zająca godnie zjadły
Taki scenariusz wciela!
Tadeusz Miłowit Lubrza