Motto: niewiele warta wspaniała garda, gdy króluje medialna pogarda…
Nawiązując do felietonu pt. „Rzetelność” myślę, że zasadniczym powodem animozji między Józefem Piłsudskim a Romanem Dmowskim była pogarda wynikająca z dystansu wykształceniowego między Narodową Demokracją a obozem sanacji.
Motto: byle przymilne ciut dla ucha – całego sensu nikt nie słucha…
Element porozumiewawczy między ludźmi, przekazujący wiedzę, doświadczenia, wyrażający emocje w różnych stanach naszego organizmu. Ta bogata struktura różności powoduje odmienne rodzaje reakcji.
Motto: zachłanność nie popłaca…
Chcieliście Tuska – no to go macie –
Na Bliskim Wschodzie robicie w gacie…
Tadeusz Miłowit Lubrza
Motto: myślenie ma przyszłość…
Boże Narodzenie to czas nierozłączny z kolędami. Także w tym roku można było posłuchać pięknych utworów w gwarze góralskiej z Zakopanego, czy z Rabki Zdroju. Jakość inscenizacji zdumiewała nie tylko strojami artystów, ale i wystrojem kościołów…
W średniowieczu pierś nadobna
W seksie siła to ogromna.
Dzisiaj niższe już obszary
Kuszą, kuszą, nie bez kary…
Motto: czasem warto refleksyjnie spojrzeć na rzeczywistość i postawić to pytanie…
W jakim świecie my żyjemy i czy to jest ten świat, o którym uczono nas w szkołach? Czy my świadomie akceptujemy występujące dookoła idiotyzmy, czy jesteśmy biernymi obserwatorami pozbawionymi chęci jakiejkolwiek reakcji?
Motto: czyli europejska wojna o korzyści…
Media w rozgorączkowany sposób podniecają nas rozmowami na szczycie pomiędzy Putinem a Trumpem i Zełeńskim oraz połączonymi siłami Europy. Podniecenie jest pobudzane zagrożeniem totalną wojną, niektórzy straszą trzecią światową, czyli nuklearną.
Motto: zapomniane pojęcie w prostej odsłonie…
„Kariera Nikodema Dyzmy” Tadeusza Dołęgi Mostowicza, jako paszkwil na ówczesne elity polityczne przybiera uniwersalnego czasowo charakteru, ponieważ cytaty z tej książki okazują się wszechstronnie aktualne właściwie we wszystkich dziedzinach życia.
Motto: nieustająca super komedia tylko dla myślących ze zrozumieniem…
Kiedy nakreśliłem tytuł skojarzyła mi się od razu „Kariera Nikodema Dyzmy” Tadeusza Dołęgi Mostowicza, a dokładniej jej ostatnia scena, w której hrabia Ponimirski stawia elicie politycznej pytanie: z czego się śmiejecie? – sami z siebie się śmiejecie…!
Motto: ja z tej duchowości ogromnie się śmieję, bo chcącemu krzywda w ogóle się nie dzieje…
Iść z duchem czasu, to oznacza zachowywać się postępowo, która to dziedzina działań przynależy inteligencji, ale jak praktyka pokazuje nie zawsze. Platformowa inteligencja popadła w tak poważne załamanie nerwowe, że po wyborach nie może dojść do siebie.