Rzecznik Praw Obywatelskich bryluje na scenie,
Broniąc szumu prostego w kastowym terenie…
Co po chwilę się chwyta Konstytucji treści,
Źle tłumacząc, co ona społeczeństwu wieści.
Jako prawnik już wody nabrał w pełne usta,
By perora nie brzmiała, jak haniebnie pusta.
Gdy Trybunał potwierdził niezbywalność życia,
Rejteradę ogłosił, mierząc do ukrycia…
Tadeusz Miłowit Lubrza
Policja i Straż Miejska to dwie skrzynki brania –
W dyskursie szary człowiek ma nic do gadania.
Musi obowiązkowo płacić wszelkie kary,
Których trudno określić pojemność, rozmiary.
Z aparatem skarbowym mogą stanąć w szranki.
Jeszcze można dołączyć przeróżniejsze banki,
I zdzierstwa publicznego powstanie ostoja,
Która strzeże, jak twierdzi, dziecka i old boja?
Tadeusz Miłowit Lubrza
Im więcej jest wolności – szerzone poglądy,
Tym bardziej subiektywne zapadają sądy.
Wartość mają idee nie te utrwalone,
Lecz ich interpretacje mocno podkupione..
Tadeusz Miłowit Lubrza
Podróbka fortepianu, jakością odbiega,
I, dlatego brak głębi, co szybko ucieka,
W grajdołek popularny, krzykliwej natury,
Choć dźwięki wydobywcze podobnej postury.
Jako plagiat większego instrumentu zrazu,
Uczy bylejakości w otoczeniu gazu…
Procentowej nalewki whisky na Zachodzie,
Gdzie pobudza, w potędze wielkiej jest i modzie…
Tadeusz Miłowit Lubrza
Absurd goni absurd, za przyczyną tego,
Że na całej Ziemi nie ma nic stałego.
Bezmiar ruchu – życia jest przymiotem przecie,
Myślę, że po studiach chyba o tym wiecie?
Uderzenia muzyki naciskiem klawisza,
Przeplatane chwilami, kiedy zabrzmi cisza.
Sam mebel bez połysku, pośledniej natury.
Zastanawia dwoistość koloru figury.
Biel w odwrocie, zaś czarny przekracza granice,
Dlatego w aparacie formują się wice,
Wskazujące na czyste piekielne wyzwanie,
Wirtuoza zdolnego rozróżnić wskazanie…
Tadeusz Miłowit Lubrza
Twór zlepiony ze szczepów pobratymców chwili,
Co, przez plagi zaborcze oręż jednoczyli.
W stosunku do jednostki machina ucisku,
Skutecznie działająca przez formę wyzysku.
Tadeusz Miłowit Lubrza
Wymysł diabła lecący w przestrzeń bez umiaru,
Nadający wyśnionej okolicy czaru.
Pożądany – przez kulę niosący podróże,
Niebu zaczarowanie odbierając duże.
Tadeusz Miłowit Lubrza
Automat przenoszący człowieka przez mile,
Zagubiony krajobraz zostawiając w tyle.
Marka powodująca najwyższe doznania,
Statystycznie nielicznym możliwa do znania.
Tadeusz Miłowit Lubrza
Zestawienie spółgłosek w pomylonym szyku,
Niedążące umyślnie do tego wyniku.
Oddające czasami rzeczywiste treści,
Których trend kulturowy, niestety nie mieści…
Tadeusz Miłowit Lubrza