Motto: czyli zatoczone koło…
PRL trwał 45 lat i po jego bankructwie ojcowie demokracji, czyli wymarzonego ustroju rozpoczęli od konsekwentnego odcinania się od tego modelu. Im mocniej to czyniono, tym łatwiej rodakom się wydawało, że otwierają na oścież drzwi do wyśnionego zachodu…
NIEJEDNEJ AKTORCE…
Motto: w ferworze występów polityczno-medialnych…
Gdy popadniesz w kłamstw absurd – cała tajemnica –
Piękny urok opada, boś jest czarownica…
Im dobitniej podkreślasz kłamu walor cały,
Powab blednie do zera i to efekt stały.
Jak wietrzyć prawdę o Pułtusku…?
Najpierw gadanie ciut po rusku…,
A, gdy zmieniona koniunktura,
Raduje germanizmu fura…
Motto: wystarczy kropla zdrowego rozsądku, której niestety brakuje…
Tęsknota za Ojczyzną, jako uczucie, może występować w różnych okolicznościach, jeśli uznać, że jest to pewien ogromny żal z powodu utracenia przez człowieka czegoś dla niego niezwykle cennego.
Motto: chełpliwość stoi przed upadkiem…
Chełpliwość to cecha bardzo negatywna tak indywidualnie, jak i zbiorowo. Na przykładzie naszej historii wyraźnie to widać w obu wskazanych wymiarach. Polacy funkcjonujący przez kilka wieków w demokracji szlacheckiej, takie o niej przejawiali uczucie.
Motto: człowieku, lecz się sam…
Z zainteresowaniem wysłuchałem wywiadu udzielonego przez prof. Grażynę Cichosz redaktorowi Romanowskiemu, a także przeczytałem opinie ekspertów prezentujących odmienne przekonania zamieszczone w internecie.
Motto: czyli objawy chorobowe współczesnej nauki prawa…
Ze zdumieniem przeczytałem na stronie 69 w skrypcie dla studentów pt. „Wstęp do prawa cywilnego”, z 2025 r. autorstwa Zbigniewa Radwańskiego i Adama Olejniczaka, że we współczesnym prawie nie obowiązuje zasada: „clara non sunt interpretanda”!
Motto: powszechna oszustka przekształcona w kłamczuszkę ostateczną…
Niegdyś partia polityczna zrzeszająca różnorodną strukturę osobowa, nie wykluczając ludzi wybitnych, która z drugą, o nieco odmiennych poglądach, miały wspólnie posterować Polską w korzystnym kierunku, stchórzyła.
Motto: czyli bajeczki z moich przemyśleń beczki…(nie chcąc urazić uczuć religijnych, niniejsze wynurzenia traktuję bajkowo, choć każda bajka ma swój morał…).
Otworzyłem kalendarz, dzisiaj 2 listopada, urodziny Bohdana i Tobiasza, a wczoraj, pierwszego, Wszystkich Świętych. W kalendarzu babci pod dzisiejszą datą rokrocznie było zawsze zapisane: „Dzień Zaduszny”.
Motto: niewesołe całkiem słuchy dziś przynoszą z sobą duchy…
Na dobranoc, do poduchy
Mamy wciąż zabawę w duchy…
Straszy mocno profesorek,
Że ta Izba, co we wtorek