Motto: pytanie wcale nie do pana Słodowego…
Ogarniając polską współczesność doprowadzam stan umysłu do powyższego pytania, na które w konwencji logiki trudno znaleźć odpowiedź. Jestem człowiekiem liberalnym stąd ekscesy nie są w stanie mnie zaskoczyć, ale to, co widzę niesłychanie zdumiewa.
Mam pytanie do przeciętnego statystycznie rodaka – o co tobie chodzi, czego ty chcesz, dlaczego uważasz nasz naród za wyjątkowy, nadzwyczajny, a nie potrafisz chronić jego dobrego imienia, narażając nas na śmieszność światową?
Ten przeciętny szary obywatel pewnie umiałby prosto odpowiedzieć poprawnie na pytanie, ale nie mam z nim obecnie kontaktu, bo żyję w grodzie Kraka, a szary obywatel mieszka na prowincji, gdyż w wielkich miastach mamy same paniska…
Ludzi wykształconych, zwykle po studiach, doktoratach, profesurze, którzy zachowują się tak, jakby byli kompletnymi głupkami. Trudno z nimi nawiązać sensowny kontakt, gdyż unikają merytorycznej dyskusji. Z góry wiedzą, że mają rację, więc po co strzępić język?
W końcu dzieli nas przepaść intelektualnie dość specyficzna… Choć jeden z drugim nie zna w ogóle Konstytucji RP, to jednak wypowiada się o niej w sposób wyłącznie jednoznaczny i całkowicie aksjomatyczny.
Byle kto nie będzie mu przecież mówił jak jest, bo on intelektualnie wie lepiej, inaczej rzecz jasna nie byłby intelektualistą! Nie byłby aktorem, czy aktorką, gdyby na naszych oczach nie potrafił odgrywać kompletnego durnia.
Z tym aktorstwem to rzecz specyficzna. Jeden z drugim potrafił trafnie odgrywać postaci dramatu narodowego, ale żeby z tej okoliczności umiał jeszcze wyciągnąć wnioski dla realu byłby intelektualistą pełną gębą, a tak jest ćwierć, a może pół inteligentem…?
Niegdyś w PRL-u obśmiewano w kabarecie tego rodzaju półgłówki dopuszczane do władzy, w wyniku posiadania legitymacji partyjnej, a dzisiaj realnie patrząc trzeba by klasyfikować takie osoby chyba w… promilach…?
Aby nie narazić się na zarzut, jak ja zwykły magisterek mam czelność oceniać tych ze znacznie światlejszym intelektem i dyplomami podam przykłady, których liczbę można niestety przytaczać na pęczki.
Słyszę w mediach oburzenie doktorsko-profesorskie, podgrzewane jeszcze tubalnymi głosami redaktorów – pismaków o tym, jak Prezydent RP śmiał wejść do Trybunału Konstytucyjnego – Polska to nie jakiś Batustan, gdzie kacyk może robić, co chce.
Co gorsza, ten krytyczny trend podtrzymują aktorki i aktorzy, odgrywający nie raz postaci polskiego monarchy, którzy choćby z tego względu, jeśli już nie konstytucyjnego, powinni wiedzieć jaka jest rola Prezydenta RP wybranego w wyborach powszechnych.
Niestety, to są chyba kompletne beztalencia intelektualne, posiadające tylko dobrą pamięć pozwalająca wkuć i odtworzyć rolę, ale na tym ich umiejętności w sferze inteligencji całkowicie się kończą.
Nie byłbym sprawiedliwy, gdybym nie dodał, że to nie wszystkie umiejętności. Oni jeszcze potrafią dość sprawnie domagać się dopłat do emerytur, czyli wygląda na to, że sentencję – pecunia non olet – znają doskonale!
Teraz ad rem. Prezydent RP wybrany przez większość Narodu jest jego pierwszym reprezentantem i z tego tytułu przysługuje mu szacunek. Tylko chamy o tym nie wiedzą, ale skąd niby mają wiedzieć, bo jak mawiał Zagłoba, chamy honoru nie mają!
Nie wiedzą, wobec tego, że nikt nie ma prawa odmówić, czy też czynnie uniemożliwiać wejście do obiektu publicznego Prezydentowi RP, tak, jak podobnie to było w przypadku króla Rzeczypospolitej szlacheckiej.
Blisko połowie ówczesnych rodaków z grona suwerena król mógł się nie podobać, ale za publiczną obrazę majestatu można było nawet stracić głowę. Dzisiaj, aż tak rygorystycznych kar nie ma, ale Prezydenta RP także trzeba traktować z szacunkiem.
Przysługuje mu ochrona prawna jego dobrego imienia, która w razie naruszenia powinna powodować wszczęcie odpowiedniej procedury karnej z urzędu. Tolerowanie ubliżeń Prezydentowi RP, to tak jakby Naród pluł we własną twarz!
Jak inne narody świata mają Polskę szanować, skoro my sami siebie nie szanujemy? Uniemożliwianie Prezydentowi RP wejścia do budynku publicznego TK to jest obraza majestatu pierwszego obywatela RP, a ówcześnie za coś takiego poleciałaby głowa…
W jakim świecie my żyjemy, co się tutaj w ogóle wyprawia, czy ktoś potrafi to trafnie określić? Czy ci aktorzy odgrywający kiepską trybunalska komedię, w ogóle zdają sobie sprawę z tego co czynią?
Jak można dyskutować o legalności wyboru sędziego TK przez Sejm, który to sędzia albo nie ma wymaganych ustawowo kwalifikacji, albo odgrywa farsę z przyrzeczeniem, dyskwalifikując się od razu w roli arbitra?
Czy my jesteśmy większościowo, jako Naród takimi osłami, że potrafimy dać sobie wmówić każdy pozór przywracania praworządności? Co to jest – szpital psychiatryczny, czy też może raczej totalny cyrk z Polski…?
Karabeusz