Motto: dwa działają Trybunały i to grandy efekt cały…
Psuj się bierze do roboty
Bo, na grandy ma ochoty.
Najpierw niszczył nić materii,
Rozgłaszając do histerii
Nielegalność sądowniczą
Nutą anty wręcz prawniczą!
Później już ferworze rządu
Spuścił z tonu i osądu.
Nie drukował orzecznictwa,
Zarzucając nurt wstecznictwa.
Kadr właściwie nie wybierał,
Finansowo mocno szperał,
Nie przyznając kwot żądanych,
Choć legalnie osiąganych.
Skutki naród poniósł wielkie
Przez zaparcia owe wszelkie.
Teraz niczym hipokryta
Chce, by szajka była kryta,
Stąd wymyśla cudowności
Contra legem złożoności…
Skutek – zastój spraw wokandy,
Co efektem działań bandy,
Zrzuca wprost na przeciwników,
Oczekując moc wyników.
Stare klany prezesowe
Już zachodzą mocno w głowę.
Prawnej ścieżki nie pokażą,
Choć grandziarza głosem darzą.
Wspólnotowe zaś podrygi
Popierają go na migi…
Skoro chce uwikłać państwo
W lewicowe Unii draństwo…
Naród nie pojmuje sporu.
Chciałby tu prostego toru…
Nie rozumie, gdzie jest racja,
Gdy fałszywa demokracja
Wciska przymiot sanacyjny.
Real – kordon policyjny,
Stąd rozgrzesza błędy psuja,
Nie postrzegłszy, że to szuja!
Tadeusz Miłowit Lubrza