Motto: taka będzie Rzeczpospolita, jak potomkowie kształceni…
W Krakowie miała miejsce 7 listopada 2026 r. olbrzymia tragedia w postaci pierwszego w tym mieście zamachu terrorystycznego. Służby miejskie, czyli Straż Miejska, Straż Pożarna, Pogotowie Ratunkowe i Policja stanęły na wysokości zadania.
Słowem, my krakowianie, a także turyści przebywający w naszym mieście mieliśmy szczęście, że dzięki dwóm odważnym Policjantom nie doszło do tragedii wielokrotnie większej w zakresie ofiar śmiertelnych.
Mamy bohaterów, którzy z narażeniem swojego zdrowia a nawet życia postanowili działać, a w nierównej walce z napastnikiem, zwyciężyli i uchronili nas od jeszcze większego nieszczęścia w sensie liczby poszkodowanych ofiar na życiu i zdrowiu.
Służby miejskie podległe Prezydentowi Miasta Krakowa spisały się na medal. Jak każda tego rodzaju tragedia budzi zawsze uzasadnione pytania, czy jesteśmy dobrze przygotowani na podobne incydenty, słowem czy możemy mieć przekonanie o bezpiecznej egzystencji?
Pomimo profesjonalnego zachowania służb miejskich i bohaterów z Policji, zastanawiając się nad odpowiedzią na powyższe pytanie, dochodzę jednak do wątpliwości, co do tego, czy wszystko było w porządku?
Analiza pod tym kątem, nie jest ani atakiem na kogokolwiek, a tym bardziej elementem gry politycznej, lecz zwykłym badaniem faktów pokazujących ewentualne mankamenty, których w przyszłości po podjęciu określonych środków zaradczych można będzie uniknąć.
Oglądałem informacje i komentarze w różnych telewizjach i muszę przyznać, że odpowiedzi na moje wątpliwości nigdzie nie wybrzmiały, a powinny, bo pytania dotyczą spraw zasadniczych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa.
Wiemy, że wiele osób przebywających w czasie tych zdarzeń na Rynku Głównym w Krakowie dzwoniło na numer alarmowy, informując o tym, że na największym placu krakowskim ktoś jadąc samochodem strzela do przechodniów.
Jak to się stało, że po otrzymaniu takich konkretnych informacji, pierwszy samochód Policyjny, który zjawił się w celu podjęcia interwencji składał się z dwóch Policjantów nieposiadających broni długiej, przy pomocy której można skutecznie zwalczać zamachowca?
Ja nie wiem, kto tu zawinił i kto za to ponosi odpowiedzialność, ale niegdyś miałem do czynienia z taką jednostką jak Sztab Kryzysowy Wojewody i wiem, że tam pracują ludzie mądrzy, wykształceni a nie przedszkolaki bawiące się ołowianymi żołnierzykami…
Podobnie zapewne jest z dyspozytorami w Policji, Straży Pożarnej, czy w Pogotowiu Ratunkowym. Nie sądzę, aby na wezwanie Pogotowia do zawału serca pacjenta przyjechała karetka bez wyposażenia w urządzenie pobudzające pracę tego mięśnia!
Słuchałem szefa MSW, który na pierwszej konferencji prasowej postawił zarzut, że zamachowiec jest powiązany ze skrajną prawicą! Sam należę do orientacji prawicowej i nie życzę sobie, aby minister utożsamiał mnie z osobą o morderczych skłonnościach.
Na Rynku Głównym w Krakowie już od wielu, wielu lat istnieje Komisariat Policji. Nie wiem, czy walczący z zamachowcem Policjanci wywodzą się z tego miejsca, ale stawiam pytanie, dlaczego Policjantów tego Komisariatu nie wyposażono w długą broń?
Prezes Rady Ministrów od wielu miesięcy informował ciągle w mediach o narastającym zagrożeniu terrorystycznym, wobec tego, pytam jakie skuteczne działania przedsięwzięto, aby Policja posiadała właściwe kamizelki ochronne, a nie ich podobno imitację?
Wypróbowywano reakcje alarmowe na społeczeństwie w różnych okolicznościach, ale na Rynku Krakowskim jak przybyły pierwsze ekipy Policyjne, (jak oświadczył Wojewoda Małopolski ogółem Policji działało ponad 1400 osób), włączyć alarmu się nie dało, czemu?
Wysłuchałem uważnie w telewizji krakowskiej 8 listopada 2026 r. treści spotkania Ministra Sprawiedliwości z młodzieżówkami politycznymi, sądząc, że być może dociekliwe młode pokolenia polityków dotkną bodaj istotnych spraw z tym związanych.
Niestety zawiodłem się na całej linii. Okazuje się, że młodzi są tak polityczno-medialnie urobieni, że brakuje im intelektu w sferze stawiania na takim spotkaniu konkretnych racjonalnych pytań, a dotyczy to niestety wszystkich opcji politycznych.
Całe spotkanie z młodymi kręciło się wokół problemu podobno nieprawdziwych informacji medialnych i sposobu zwalczania telewizji jednej opcji politycznej, która bardzo rządzącym, ale i tej młodzieży podobno przeszkadza…?
Trudno przy tym pominąć niepoważne tendencje zmierzające do cenzury medialnej, bo to wskazuje, że ludzie nie wiedzą nawet o czym rozprawiają. Niestety wynika to stąd, że oni wszyscy nie mają zielonego pojęcia o tym, jaką treść zawiera Konstytucja RP!
W tym miejscu przytoczę potrzebne postanowienia przepisów ustawy zasadniczej. Art. 14. „Rzeczpospolita Polska zapewnia wolność prasy i innych środków społecznego przekazu”.
Art. 54. ust. 1 „ Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
Ust.2. Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie prasy jest zakazane. Ustawa może wprowadzić obowiązek uprzedniego uzyskania koncesji na prowadzenie stacji radiowej lub telewizyjnej.”
Z powyższych przepisów jasno wynika, że nikomu nie wolno uniemożliwiać przekazywania informacji, a co najwyżej po fakcie można dowodzić ewentualnych błędów godzących w czyjeś prawa i z tego tytułu dochodzić określonych roszczeń.
Z błędnymi informacjami można skutecznie walczyć, ucząc młodzież ABC logiki, bo wówczas analiza porównawcza różnych sprzecznych informacji prowadzi do ujawnienia prawdy, ale tej wiedzy, co potwierdza model edukacji, władza boi się jak ognia…
Karabeusz