Minął 4 czerwca br., w którym zjechali do Warszawy przedstawiciele totalnej opozycji, pokazując na manifestacji prawdziwe oblicze…Wypowiedzi, niesione hasła z wykropkowanymi i niewykropkowanymi wulgarnościami, to dowód intelektualnego i moralnego poziomu tych ludzi.
Koronacja Karola III rzuciła cień medialny na królestwo brytyjskie, które nie cieszy się już takim powodzeniem, jak choćby za panowania Elżbiety II. To zainteresowanie spowodowało, że wziąłem do ręki książkę „Książę Harry – Ten drugi” (w oryginale: „Spare”).
Motto: lepszy wróbel w garści, niż skowronek na wietrze…
Na tle opisanej koncepcji sprawowania władzy, zachodzi pytanie jak oceniać rządzących i kogo wybierać, co jest szczególnie istotne w okresach przedwyborczych, a taki czas powoli w Polsce nastaje?
Przyjmując słuszność tezy części 1 „Studium władzy”, powstaje pytanie, jak te sprawy przebiegają w Polsce? Chyba typowo, co oznacza, że PiS, które programowo przewidziało pewne korzyści dla społeczeństwa, po dojściu do władzy i zapoznaniu się z regułami trzymających kasę, pewnej granicy przekroczyć też nie może.
Nieraz zastanawiałem się, jak w rzeczywistości funkcjonuje współczesna władza? W szczególności, czy to, co widzimy, jako formalny jej atrybut, odpowiada faktycznej woli realizacyjnej, czy też jest tylko atrapą, skonstruowaną na pokaz, ponieważ realne ścieżki panowania przebiegają w sposób niewidoczny dla przeciętnego śmiertelnika?
Wiele znanych wypowiedzi o przyszłości świadczy, że świat jest zdeterminowany względnie. To znaczy, przekazywane są informacje o pewnych zdarzeniach, które mają bardzo duże prawdopodobieństwo zaistnieć, ale to nie znaczy, że wystąpią na pewno.
Przeczytałem wywiad z Anną Karoń-Ostrowską, którą w internecie okrzyknięto przyjaciółką Jana Pawła II. Z opisu zdarzeń wynika, że spotkała się w Watykanie na wspólnym posiłku z Papieżem, kiedy ten był już ciężko chory, bo ledwo trzymał się na nogach.
Motto: dopóty dzban wodę nosi, dopóki się ucho nie urwie…
To, co aktualnie dzieje się w polskich mediach opozycyjnych pozwalających sobie tworzyć bezzasadną nagonkę na najwybitniejszego współczesnego syna polskiej ziemi, czyli Jana Pawła II jest niebywałym skandalem.
Działania polskiej opozycji w pewnych klarownych sytuacjach są z jednej strony wypadkową przyjętej totalnej negacji władzy, ale też mogą zaskakiwać oczywistą nielogicznością rzucającą się wprost w oczy.
Każdy o nim marzy, ale nie każdy potrafi go przeżyć i przekuć w systematyczne powodzenie. Szczególne znaczenie odgrywa on w sporcie, co widać często na przykładzie różnych mistrzów uzyskujących niesłychane osiągnięcia, po których nagle jest o nich cicho.